Wednesday, January 04, 2006

سلامي دوباره

بسم الله الرحمن الرحيم

بي نشاني نشان ماست است. شب و تيرگي كه مارا فرا گرفته نغمه‌اي مي‌رساند كه سرود هستي بر بام ما نخواهد رسيد. اي كاش مي‌دانستيم كه ميان اين هياهوي عاشقي و سخن، عمل‌ها گم شده‌اند.

اي كاش اين را مي‌دانستيم كه دل‌هايمان براي ما نيست و ما را غفلت‌ها فرا گرفته. هاي و هاي كه مي‌دانيم و نميدانيم.
اين بار شروعي ديگر نه با دل بلكه با دلها. نه با حرف بلكه با عملها و فكرها.
خدايا تو به من فهماندي كه نمي‌شود. حال به من بفهمان كه ميتواني
خدايا تو را به بزرگيت نگذار هدف‌هايمان با تيرگي ديده شود و خود را در منجلاب خوبي‌هاي بد گم كنيم.

يا زهرا(س)